Been There Go
Istanbul, Turkey

Balat — หัวใจสีสันของเมืองเก่า

ถ้าอิสตันบูลคือเมืองที่รวมตะวันออกและตะวันตกเข้าด้วยกัน บาลัตก็คือจุดที่ประวัติศาสตร์หลายพันปียังมีลมหายใจ ผ่านผนังสีแดงฉ่ำ ประตูฟ้าครามโบราณ และบันไดหินที่นับไม่ถ้วนคนเคยเหยียบผ่าน

ย่านที่ เวลาไม่เคยลืม

บาลัต (Balat) ตั้งอยู่บนฝั่งยุโรปของอิสตันบูล ริมชายฝั่งแม่น้ำโกลเดนฮอร์น (Golden Horn) ชื่อของมันมาจากภาษากรีก Palation ซึ่งแปลว่า "วัง" สะท้อนถึงอดีตอันรุ่งโรจน์ในยุคไบแซนไทน์ เมื่อครั้งที่ย่านนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันตะวันออก

แต่บุคลิกที่แท้จริงของบาลัตถูกหล่อหลอมขึ้นในยุคออตโตมัน เมื่อสุลต่านเมห์เมตที่ 2 พิชิตกรุงคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1453 พระองค์ทรงเชิญชุมชนชาวยิว Sephardic ที่ถูกขับไล่จากสเปน มาตั้งรกรากในย่านนี้ ทำให้บาลัตกลายเป็นบ้านของผู้คนหลากหลายศาสนา ทั้งชาวยิว ชาวกรีก ชาวอาร์เมเนีย และชาวมุสลิม ที่อยู่ร่วมกันข้ามศตวรรษ

"บาลัตไม่ใช่แค่ย่านหนึ่งของอิสตันบูล แต่มันคือหลักฐานว่าผู้คนต่างวัฒนธรรมอาจสร้างบ้านร่วมกันได้ ด้วยสีสันที่ไม่เหมือนใคร"

สีสัน ที่มีเรื่องราว

บ้านเรือนสีสดใสของบาลัตไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ในอดีต ประเพณีออตโตมันอนุญาตให้ชุมชนที่ไม่ใช่มุสลิมระบายสีบ้านของตนเองได้อย่างอิสระ ในขณะที่บ้านในย่านอื่นมักถูกจำกัดด้วยกฎระเบียบของรัฐ บาลัตจึงกลายเป็นแคนวาสขนาดยักษ์ที่ชุมชนหลากหลายต่างแสดงตัวตนผ่านสีของกำแพง

แดงอิฐ ฟ้าคราม เขียวมะนาว เหลืองมัสตาร์ด และชมพูโอลด์โรส เรียงรายกันตามถนนหินโบสถ์ที่ขรุขระ ภาพที่เห็นวันนี้เป็นผลพวงของโครงการฟื้นฟูย่านในยุค 2000s ที่ทำให้บาลัตกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง หลังจากผ่านช่วงเวลาแห่งการถูกลืมเลือนในศตวรรษที่ 20

บาลัต วันนี้

วันนี้บาลัตคือหนึ่งในย่านที่ฮิปที่สุดในอิสตันบูล นักท่องเที่ยว และคนท้องถิ่นต่างแวะเวียนมาเดินสำรวจตรอกซอกซอย ถ่ายภาพคู่กับบันไดสีสันสดใส จิบกาแฟตุรกีในคาเฟ่ที่แฝงตัวอยู่ตามชั้นล่างของบ้านโบราณ หรือตามล่าหางานสตรีทอาร์ตที่กระจายอยู่ทั่วย่าน

ร้านอาหารในบาลัตนำเสนอทั้งอาหารตุรกีดั้งเดิม เมซเซ่ (mezze) รสจัด ไปจนถึงร้านคาเฟ่สไตล์บรูคลินที่ชงกาแฟสเปเชียลตี้ ส่วนตลาดนัดและร้านของมือสอง วินเทจ และงานหัตถกรรมก็เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่าความเก่าและความใหม่ที่นี่ต้องการอยู่ร่วมกัน

เดินในบาลัตแล้วรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกคู่ขนาน อีกฝั่งคือไฮแฮนด์ชอปปิ้งมอลล์ของอิสตันบูล อีกฝั่งคือแม่ค้าขายมะกอกดองที่ตักจากถังเหล็กใบเดิมมาหลายสิบปี